Strzały znikną - Robert Rybicki

Przejdź do treści

Menu główne:

Wiersze > Dar Meneli/Dar Luzru
"Strzały znikną"

                                                                 Supermarket

spływa                jak tabliczka czekolady:

                                               stóg dendrytów. Ktoś, w wielkiej chustce

          dookoła szyi, przemeblowała                  tkanki, wzdychając.

Czy                                                        nie posiadam niczego?

                                           mięśnie dialektyki. Narkotyki.

                          Na pasie transmisyjnym mózgi waleni.                   (namorznik)

Przerzucali satyrowie dialog                           piłkę do siatkówki.

                                 Sny kołowały jak jastrzębie.

Koczkodany Słów                           po lianach wersów i

znikają w              dżungli znaczeń, ich

wycie odbija się od                  listowia.                                      diagram.

                                                  zakwefione koniożaby. Mikrofrankenstein.

            kontrolę                          I vice versa.

                                             Kiedyś miałem 16 lat.                          (chorobopis)

                                                                   Wysoka jakość

widzialności,

                                bioetyko,                       komputerze.

                                         świadomość włączona

jak noktowizor,                                                                                  (wzducholot)

                        wodospad nurkuje z dachu mrówkowca,                                              

                                              resztki żółtej farby

mężczyzna nie był równolegle

ułożony,                          nadmiaru wrażeń po sutym dniu.

            popłynął za rafę koralową,

            prześwitujące żebra               jarzące się trzewia

                              skamielina olimpijskiego nektaru.

                                                  Wahanie po ominięciu Słupów

Heraklesa,

                                            snop

   iskier elektrycznych w przepaściach mózgu:

                   piorun między synapsami                         

                                                            owoc

zabawnego nieporozumienia

                                        wiarę w głębszą porażkę.

                     do wnętrza mózgu,  

                                     wiatr w system nerwowy.

                              po przęsłach mostu z Bristol

do Newport,

                 elektrowni pływowej,

                                                                  siebie bez odbicia

lustrzanego w wodzie,

                                   kciuk           po zniknięciu.

                             wielobarwny witraż mózgu w rozecie czaszki.

                                                                                     tym

bardziej zażenowany, że ciągle mówię.

                                            Czytniku, który

                                                                                 teraz jesteś diodą.

                  pęcznieje jak balon,

nieskończoność.     rozkwita,                       pęcznieje,

                               

                                   oddechopodobna forma trwania,

     wiązka wymiarów,

 

z własnego nieprzekraczalnego centrum,

            jak w średniowiecznym dziele,

                                 dajcie się napić

wywaru z kotwic,

                    frędzle fryzur spływały przez okna

            tragarz przytargał zmęczonego osła,

w duszy trabanta

                                                            żeton upadł, mnich

szamotał się pośród jataganów.

                                   Brat automatu.

                             przypełzł do nory nocy,

                                                    z wyblakłymi cekinami.

Zepsuł mi się celownik,                      zamrożone torty

                                Terminator z pękiem kluczy do

złamania szyfrogramu.  

przyklęknąłem, aby zawiązać sznurowadło,

                                        jak liść chorej jabłoni. Bulwy

Słów.

wiecheć rozwarstwionych jarzyn. Podniosłem

                      pękniętą skorupę małża,

pas startowy dla ociężałej muchy.

W szklance               kamień herbaty sprzed tysiąca lat.

Widziałem armię Dżyngis-chana                 na motocyklach.

                                 stara zębatka.

                                                nad trawami przysłów.                               

                                                mażoretka, wymachując

buławą,                      lśni księżyc.

Półciszy                                     mogę się jedynie domyślać,

                                           

                         widziałem nagrobki średniowiecznych biskupów.

twarze płaskie jak talerze,

                                               baldachim ze sklepień

krzyżowo-żebrowych

                             będziemy przechodzić              pod niebosiężnym portalem,

                   wyrzeźbiona historia                       ze skleconych snów.

                          po podłączeniu do          układu scalonego, który

                                                         bezmyślnemu zastygnięciu

                                       ekstazę cybernetyczną                                                     akcją

serca                                            paradoksem istnienia.

                                    prądnicy napędzanej obrotowym ruchem Układu Słonecznego.

                   swąd spalonego mięsa z klatki piersiowej.

                       przy wielkich piecach,

                                          dobrze, że nie były to ludzkie kości.

Idę do Was, niewykorzystane szanse,

                                drobinkami wilgotnego

powietrza w czasie sztormu, kotwicą z kruchego

szkła

palmy                                       mroźny

zwiastun chimerycznej jesieni,

                 

               płońcie przeżycia                  w stogu ze Słów.
Wykonanie: Pikselatornia
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego